‚Powiedz a zapomnę. Naucz mnie a zapamiętam. Zaangażuj mnie a nauczę się’  ~ B. Franklin

School 4 You to szkoła, która nie opiera się tylko na jednej metodzie i nie działa według jednego systemu, ponieważ wiemy, że każdy jest inny i uczy się w inny sposób.

Naszym celem jest dostosowanie stylu i metody prowadzenia zajęć tak, aby uczeń mógł szybciej, łatwiej i w naturalny sposób nauczyć się swobodnie mówić w języku obcym. Metoda oraz techniki dopasowane do stylu nauki jednej osoby z pewnością nie będą przynosiły tak dobrych efektów jak u osoby o innych preferencjach nauczania. Dlatego przed pierwszymi zajęciami, każdy uczeń przechodzi przez test określający jego styl uczenia się tak, aby metodycy School 4 You mogli dopasować cały kurs do jego indywidualnych potrzeb. Dzięki temu nauka języka odbywać się będzie w sposób naturalny- czyli łatwy. Natomiast to, co jest łatwe przychodzi szybko i całkowicie bezstresowo. Dzięki temu, nauka w School 4 You kojarzy się z przyjemnością.

Poniżej przedstawiamy metody, które stosujemy aby nauka w School 4 You była dla naszych uczniów niezwykłym przeżyciem:

METODA POLISENSORYCZNA – ta metoda ma na celu zaangażowanie jednocześnie wszystkich zmysłów ucznia oraz jego kanałów odpowiedzialnych za percepcję tj. : wzroku, słuchu, mowy, koordynacji ruchowej czy tych odnoszących się do emocji. Ta metoda nauczania stosowana jest w naturalnych sytuacjach – nawet wtedy, gdy uczymy się swojego ojczystego języka w wieku dziecięcym lub kiedy bezpośrednio uczestniczymy w rozmowie w jakimś innym państwie. Taki styl nauki daje bardzo szybkie i w odruchowo prostym schemacie osiągane rezultaty. Stymulacja polisensoryczna usprawnić ma zmysły takie jak czucie proprioceptywne , dotyk, węch, smak, wzrok i słuch w taki sposób, aby dać uczniom możliwość integracji oraz poznanie świata przy użyciu własnych zmysłów.

METODA REAGOWANIA CAŁYM CIAŁEM (TPR) -Metoda ta wykształciła się w latach 70. w Stanach Zjednoczonych. Autorem tej metody był James Asher, który wychodził z założenia, że najlepszym sposobem na efektywne zapamiętywanie jest ruch fizyczny. Jednym słowem uczniowie, którzy uczą się języka lepiej i szybciej zaobserwują efekty i zareagują na polecenie nauczyciela w momencie, kiedy ten będzie je demonstrował.  To wszystko za główne zadanie ma stawiać kojarzenie słówek z ruchem, angażując w to całe ciało. Takie czynności mają pobudzić pracę całego mózgu tzn. półkuli lewej, która odpowiada za język, ale tez półkuli prawej, która natomiast odpowiedzialna jest za wykonywany przez nas ruch fizyczny. James Asher prowadząc swoje badania zastosował schemat matka – dziecko i zauważył zachodzące pomiędzy nimi relacje. Tu należy wziąć też pod uwagę fakt, że mały człowiek ucząc się języka od matki powiela jej zachowania i wykonuje przeróżne jej polecenia zanim ostatecznie rozpocznie mówić. Metoda reagowania całym ciałem sprawdza się, kiedy człowiek uczy się oraz przy nauczaniu pozbawionym stresu. Umożliwia ona odprężenie podczas zajęć, przełamuje wszelkie zahamowania oraz strach przed wypowiadaniem słów, ale co istotne także podnosi poziom atrakcyjności w procesie nauki.

 METODA BEZPOŚREDNIA – polegająca na konwersacji. Czołowym celem takiego typu nauczania jest umiejętne prowadzenie rozmowy. Taka taktyka nauczania ma za zadanie włączać uczniów do czynnego uczestniczenia w konwersacji, która prowadzona jest w obcym języku. Do sposobów, które pozwolą uczniowi oswoić się z językiem jest pomysł na jego częste obcowanie ze swoim nauczycielem. Niezwykle istotne jest, aby uczeń poznawał język w możliwie naturalnym tempie, bez ponaglania, bez stresu.

METODA NATURALNA - Ten sposób nauki mówi, że kluczem do opanowania języka jest przysłuchiwanie się wypowiedziom obcojęzycznym, gdzie ich sens jest w ucznia oczywisty i jasny w przesłaniu, bo jest efektem oczywistej sytuacji. Uargumentowanie takiej tezy potwierdzić może to, że właśnie takim sposobem każdy z nas poznawał swój język ojczysty. Lektor językowy prowadzi zajęcia w taki sposób, aby proces nauczania był podobny do sytuacji, w której małe dziecko uczy się języka ojczystego. Stosuje w tym celu mało skomplikowany język, nauczyciel opowiada o tym, co aktualnie ma miejsce, używa gestów oraz mimiki twarzy oraz wielokrotnie powtarza to, co już powiedział tylko, że za pomocą innej konstrukcji zdania. Ta metoda poza tym, co już wcześniej zostało powiedziane głosi, iż fundamentem powodzenia takiej operacji jest całkowite zniwelowanie stresu. Wówczas do zadań nauczyciela dochodzi jeszcze to najważniejsze – stworzenie miłej, bezpiecznej oraz akceptowanej przez uczestników atmosfery przyjaźni.

SUGESTOPEDIA - Ten sposób nauki zakłada, że ludzki umysł zaopatrzony jest w tak zwane rezerwy, których można użyć i zapewnić sobie uczucie bezpieczeństwa za pośrednictwem relaksu, co skutkować ma zniwelowaniem negatywnych emocji oraz stresu, a także przez stworzenie dystansu do swoich indywidualnie popełnionych błędów związanych ściśle z nowo odgrywaną rolą czy postacią, w którą wcielamy się podczas uczestniczenia w kursie. Ta metoda ma opierać się na zaufaniu do nauczyciela, który jest kompetentny i stanowczy. Stąd bierze się uczucie bezpieczeństwa, spontanicznych i otwartych zachowań na to co nowe. Na to wszystko składają się takie czynniki jak wysoki komfort miejsca, w którym się uczymy, dobrze wyposażona sala, poprawnie usytuowane oświetlenie, a co ważniejsze kameralny rezultat oraz atmosfera intymności. Takim czynnikom sprzyja zdecydowanie rytm i muzyka, których głównymi zadaniami są: w przypadku muzyki poprawienie jakości zapamiętywania nowych materiałów, a po drugie poszerzanie pojemności naszej pamięci na etapie utrwalania za pomocą rytmu oddechowo-krążeniowego.

METODA KOMUNIKACYJNA  – Ten sposób nauczania wiąże ze sobą elementy metod zarówno konwencjonalnych jak i tych niekonwencjonalnych. Wykorzystują one różne inne sposoby opierając się na doświadczeniach wynikających z już wykorzystywanych metod. Za główny cel stawia się dojście do tzw. kompetencji komunikacyjnej, czyli do umiejętności przynoszącej pozytywne skutki porozumiewania się adekwatnie do sytuacji. Aby dojść do takiego momentu należy uprzednio zapoznać się z formami gramatycznymi interesującego nas języka oraz z funkcjami wypowiedzi, ale i z ich wzajemnymi zależnościami. Kluczem do poprawnego ukształtowania i utrwalenia kompetencji komunikacyjnej jest możliwie częste angażowanie się w sytuacje zaaranżowane przez nauczyciela w sposób możliwie najbardziej podobny do naturalnych sytuacji życiowych. Z takich przyczyn prezentowane materiały językowe są z reguły sytuacyjne i wizualne. Ograniczony również zostaje język ojczysty osoby uczącej się. Lekcje i ćwiczenia, jakie się na nich odbywają są specjalnie skonstruowane tak, aby mogły odzwierciedlać realną komunikację językową. Dialogi, symulacje, wcielanie się w różnorakie role, gry, zabawy, zgadywanki czy dyskusje to właśnie środek do wyostrzenia pewnego rodzaju zachowań ćwiczonych w parach czy w małych grupach.

METODA COUNSELLING LANGUAGE LEARNING (CLL) – Ten sposób nauki wychodzi z założenia, że wszelakie operowanie językiem oraz próby, jakie podejmujemy ucząc się go to proces międzyludzki, mający miejsce w grupie i wiąże się on nierozerwalnie z interakcjami oraz z komunikowaniem się. Metoda ta również głosi, iż kontakty międzyludzkie mają miejsce wówczas, gdy dotyczą one kwestii, które uczestniczący w nich naprawdę chcą poruszać.

METODA AUDIOLINGWALNA -  Ta metoda za główny cel stawia fakt, by pojąć i zapoznać się z czterema bardzo istotnymi sprawnościami językowymi: słuchanie i mówienie aż po czytanie i pisanie. Nauczenie się języka za pośrednictwem tej metody ma za zadanie wykreować w uczniu pozytywne i adekwatne nawyki tj. związki pomiędzy bodźcami a reakcjami. Nawyki językowe kształtują się zawsze automatycznie, bezrefleksyjnie dzięki systematycznemu powtarzaniu, zapamiętywaniu oraz stałym utrwalaniu materiałów, które zostały przerobione. Stałe powtarzanie oraz zapamiętywanie wyznaczonego materiału ma miejsce, dlatego, ażeby na przyszłość unikać błędów językowych oraz po to, aby omyłkowo ich nie utrwalać.